μπορει οι φωτιες να μη σε συγκινούν
μα η ληθη δε θα 'ναι ευκολο πραγμα
και οι αναμνησεις θα καινε οτι απομενει απ΄τη σαρκα
τα βράδια, πες μου,
τα βράδια όταν κοιτάς τα καράβια που περνάν από μπροστά σου
σκέφτεσαι ποτέ τα ταξίδια που λέγαμε πως θα κάναμε μαζί;
μέχρι την άκρη της ξύλινης βεράντας πηγαίναμε πάντα
το πιο μακρύ μας ταξίδι
και λέγαμε πως είχαμε γυρίσει τον κόσμο
εκεί στην άκρη της βεράντας, στην άκρη του κόσμου
όλος ο κόσμος
πάλι δε βρίσκω τα σωστά λόγια
πάλι μπερδεύομαι
πάλι ήρθες
Αν πέφτατε από την άκρη της βεράντας ίσως να μένατε για πάντα μαζί.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑλλά καλύτερα που δεν πέσατε. Αν είχες πέσει, δε θα σε γνωρίζαμε. Δε θα ξαναέβλεπες ποτέ καράβια και οι αναμνήσεις σου θα τέλειωναν εκεί. Γι' αυτό δε θέλω εγώ να πεθάνω, δε θέλω κανείς να πεθάνει. Δεν ξέρω αν όταν πεθάνεις μπορείς και ζεις πράγματα. Ούτε αν γνωρίζεις ανθρώπους, ούτε αν ερωτεύεσαι, ούτε αν κάνεις όνειρα. Μετά τι θα έχεις να θυμάσαι; Προτιμώ να μην πάρω αυτό το ρίσκο. Καλύτερα αναμνήσεις.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤις προτιμώ κι εγώ =)
ΑπάντησηΔιαγραφήφύγε, μην κάθεσαι εκεί.. Κι ας ήρθε.
ΑπάντησηΔιαγραφή(Μόνο μην ξεχνάς να επισκέπτεσαι την βεράντα που και που να δεις ποιοι έχουν μείνει εκεί.)
τα βράδια όταν κοιτάς τα καράβια που περνάν από μπροστά σου
ΑπάντησηΔιαγραφήσκέφτεσαι ποτέ τα ταξίδια που λέγαμε πως θα κάναμε μαζί;
πολύ όμορφο!
Είχα φύγει..απλά νομίζω πως γυρίζω πιο συχνά απ'όσο θα έπρεπε..και κάθε φορά κάτι ή κάποιος λείπει..ίσως αν δε γυρνούσα, δε θα έβλεπα ποτέ τι λείπει..κι ό,τι δεν ξέρεις, δε μπορεί να σε πληγώσει..
ΑπάντησηΔιαγραφήευχαριστώ ρηνάκι! (:
Κι αν.. αποφασίσεις να γυρίσεις κάποια στιγμή και ...λείπουν όλοι?
ΑπάντησηΔιαγραφήΓύρνα να βλέπουν μονο ότι γυρνάς.
τουλάχιστον τότε θα ξέρω ότι δεν είχε νόημα να μείνω όντως..
ΑπάντησηΔιαγραφή