παύσεις τετάρτου *

Τις μείζονες πώς να στις τραγουδήσω;

αφού με καταδίκασες για πάντα

μέσα στις ελάσσονες να ζω

χωρίς εσένα

Και τα χρώματα

δεν ξεχωρίζω το κόκκινο απ' το μάυρο

αφού όλο το λευκό το πήρες μαζί σου

Chains *

Σου έδωσα τα κλειδιά για όλες τις πόρτες
Και για τη μαύρη καγκελόπορτα
Και για το μπουντρούμι
Και για τις αλυσίδες σου
Κι εσύ επιμένεις να τις σέρνεις απο δω κι απο κει
Κι εγώ πόσο ακόμα να μακρύνω τα μαλλιά μου
για να μπορέσεις να ανέβεις στον πύργο;

Σιωπή *

Μη μου μιλάς δεν πειράζει
Κοίταζέ με μόνο αν θέλεις
μ' αυτό το δολοφονικό σου βλέμμα
Ποτέ σου δε με μάλωσες
Και τώρα με δικάζεις
Η ενοχή μου στα μάτια σου
φαντάζει δράκος 
που ξερνάει πύρινες φλόγες
Άλλωστε είμαι για πάντα καταδικασμένη
στη φυλακή της αγκαλιάς σου
Κι ο δήμιος του έρωτά σου
μ' αποκεφαλίζει κάθε νύχτα
Μα εγώ
σαν σωστή λερναία ύδρα
βγάζω κεφάλια δύο επιπλέον
Για να έχεις περισσότερα χείλη να φιλάς