Θα σε περιμένω στην άκρη του ουράνιου τόξου
θα περνάνε οι αιώνες απο πάνω μου
κι εγώ μόνο θα γελάω
κι εσύ δε θα έρθεις πάνω σε άσπρο άλογο
παρα μόνο με τα πόδια
δίχως ενδυμασία περισσή
και με γυμνά χέρια
θα αγγίξεις την άκρη απ' τη σκιά μου
το ομορφότερο λιμάνι είναι αυτό που δεν έχουμε ακόμα δει
..κι ίσως ποτέ να μην το δούμε -
να περνάνε οι τυφώνες κι εμείς ξέγνοιαστοι να μιλάμε για ναυάγια
μου λείπει το πάντα και το τίποτα που ήταν τόσο απλά παλιά
πήρε να νυχτώνει πάλι
τα πέταλα μαδάνε κι οι πυγολαμπίδες έσβησαν
τώρα ξέρεις που να με βρεις..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου