Θαρρώ ήταν ένα από κείνα τα βράδια που αναρωτιόμουν
γιατί όλες μου οι σκέψεις με βρίσκουν πάντα μες στο νερό ή μες στα λεωφορεία
Πάντα τους ρωτάω " ποιος είμαι; " μα απάντηση δεν παίρνω
ο καθένας έχει τις δικές του ερωτήσεις να απαντήσει
Και γύρω ένα σωρό εαυτοί ψάχνουν το Σώμα
Κι ο δικός μου άραγε ποιος να 'ναι;
Θυμάμαι πως μου 'παν ότι είναι λαμπερός μα γύρω βλέπω μόνο θαμπωμένους
Να θυμηθώ να αναρωτηθώ μήπως κάνω λάθος
..τόσο καιρό.
Με πείσανε πως είμαι σώμα
μα μήπως είμ' ο εαυτός μου;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου