*bitter

..χάθηκες κι εσύ όπως χάνονται όλα τα όνειρα..

(να ήταν αλήθεια τόσο ψέμα;)

να που άμα δεν έχεις τον εαυτό σου χάνεσαι.
δεν έχεις κανέναν..

Θεέ μου πόσο λυπάμαι
με λυπάμαι

(να, μ' άφησες κι εσύ)

ξέρω πώς είναι να είσαι πάντα μόνος
να περπατάς στην έρημο.
ξέρω πώς είναι κοιτάς τον ήλιο και να βλέπεις σκοτάδι
να κοιτάς εσένα και να βλέπεις απουσία

(μα να που, χωρίς εσένα δεν ξέρω πως να είμαι)

αυτές οι ανάκατες σκέψεις με κουράζουν.
κι είμαι μόνη, μόνη, μόνη.
τόσο φριχτά μόνη



ο εαυτός μου είναι ό,τι λιγότερο έχω
και τ' άλλα στο μηδέν

(θα ήσουν εδώ αυτές τις μέρες είχες πει)

από άλλους ακούω ότι κουράστηκες
κουράζει να σ' αγαπούν
τόσο έντονα, ολοκληρωτικά, τόσο πολύ

(μα θα ήσουν εδώ αυτές τις μέρες..έτσι είχες πει)

είχες πει θα μ' αγαπάς
το είχες πει
θυμάσαι;



Θεε μου, τι λέω;
τα λόγια αν μέτραγα θα ήμουν χαμένη
είμαι χαμένη..χαμένη στο πλήθος

(και να που όλα σωπάσαν, τα όνειρα δεν ψιθυρίζουν πια)

τις μισώ τις μέρες που λείπεις

σκοτάδι,σιωπή,σκοτάδι,σιωπή,σκοτάδι,σιωπή..

(θυμάσαι που σου είχα πει ότι φοβάμαι;)