κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."
Δευτέρα 29 Νοεμβρίου 2010
gap*
Ξύπνησα τρομαγμένη. Πεταγμένη βίαια έξω από ένα κενό όνειρο. Άρχισα να ψηλαφώ στο σκοτάδι. Γρήγορα, επιτακτικά. Σα να εξαρτιόταν η ζωή μου απ' αυτό. Δυο μάτια, μια μύτη, ένα στόμα, δυο χέρια, δυο πόδια. Άρτια. Μα κι όμως..κάτι λείπει.
Είναι κάπου εκεί έξω το υπόλοιπο ; Ίσως κρυμμένο πίσω από το σκοτάδι . Το εσωτερικό .
ΑπάντησηΔιαγραφή