κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."



Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

ώρα θανάτου *

Μένω εδώ
ξαπλωμένη στα κρύα πλακάκια

Απόψε ξέχασες να με δέσεις
στο ανατομικό σου τραπέζι
και τα χειρουργικά σου εργαλεία άχρηστα
αφού πλέον με σκάβεις με τα χέρια

γύρω το αίμα απλώνεται
κυλάει μέσα στους αρμούς

Δεν γυρνάει πίσω το ποτάμι
Τίποτα δεν γυρνάει πίσω

Και τίποτα δεν έκοψες στη μέση
όλα σε περιττά κλάσματα
δύο τρίτα, τρία τέταρτα
εφτά δάχτυλα στα χέρια

Και το σύμπαν αδιαφορεί
Τα αστέρια κανείς δεν τ' άναψε απόψε
και πώς να δεις να κάνεις τη σωστή τομή


Κλείνεις τα μάτια
παίρνεις συκώτια κι έντερα
και κουνάς αδιάφορα το χέρι
σε έναν αλλόκοτο χαιρετισμό
"Κλείστε την"

Είναι σκληρό το πάτωμα
Αντίο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου