κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."



Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2016

Regression*

Ταχεία οπισθοχώρηση
στις παλιές μας ημέρες

ο εχθρός έφτασε στα σύνορα

ταχεία οπισθόχωρηση
πριν αρχίσουμε να θρηνούμε θύματα

 - κι όμως
τα σώματα μας καίγονται ήδη στην πυρά -

κάπου κατά το νότο
αν κοιτάξεις καλά
θα δεις τα σύννεφα που πλησιάζουν
έρχεται η σκόνη
αλίμονο μας αν σκεπάσει τα πάντα

ταχεία οπισθοχώρηση
γιατί φτάσαμε πολύ κοντά
σε εδάφη απαγορευμένα

ο άνεμος φυσάει μανιασμένα
κάτι κακό θα γίνει
ένα βουητό ακούγεται
ένας ήχος υπόκωφος
που σε ταράζει από τα σωθικά προς τα έξω

ταχεία οπισθοχώρηση
αν δε γίνει ποτέ μάχη
δε θα υπάρξει νικητής και χαμένος

- κι εγώ σίγουρα δεν είμαι έτοιμη να χάσω
παλι -

είμαστε δειλοί
γι' αυτό θα μείνουμε για πάντα δέσμιοι
αυτών που δεν τολμήσαμε ποτέ

το τίμημα για την ελευθερία
ενέχει έναν μικρό θάνατο

γι' αυτό σου λέω
ταχεία οπισθοχώρηση
γύρισε στο κρεβάτι σου
μπες κάτω απ' την κουβέρτα
κλείσε τα μάτια και πες δυνατά
"είμαι ελέυθερος"
μέχρι να το πιστέψεις

ή
μέχρι να μη σε πειράζει πια
που το ξέρεις πως είναι ψέματα





Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2016

Συνήθεια όπως λέμε συνήθεια

γέμισες το σπίτι χρώματα
κι εγώ επιμένω να τα βλέπω όλα γκρίζα

Κακές συνήθειες
 
κακές κι όχι κακιές
γιατί το γιώτα περισσέυει
αφού ηχεί έτσι κι αλλιώς χωρίς να χρειαστεί να το γράψεις

κακές συνήθειες κι όχι κακιές
γιατί οι κακές συνήθειες δεν είναι πλεονασμός
είναι οι μόνες επιτρεπτές μικρές αμαρτίες
που μας απέμειναν

ένα τσιγάρο, ένα ποτήρι κρασί

κακές συνήθειες όπως λέμε
να χαίρεσαι με το γκρίζο κι όχι με τον ήλιο
να σε θλίβει η αχτίδα
και να σε συγκινεί το σύννεφο

κακή συνήθεια κι η δική μου
να σκέφτομαι πολύ
να καταλαβαίνω παραπάνω από όσα πρέπει

να κοιτάω και να βλέπω

τελευταία δε βγάζω τα γυαλιά ηλίου
μήπως και μπορέσω να κρύψω κάτι

τι να κάνω όμως που κι εσυ ξέρεις
χωρις να δεις
σε δίδαξα καλά 
πως να αφουγκράζεσαι