κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."



Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

*nothing wrong_all fine

Μου λείπει ο μελαγχολικός εαυτός μου
Και φοβάμαι να το πω

Μου λείπει λίγο κι ο πόνος, τα δάκρυα

Η κάθαρση

Δεν είμαι ακέραια

Άλλωστε δεν είμαστε αριθμοί για να είμαστε ακέραιοι

Μάλλον είμαι το πηλίκο μιας ατελούς διαίρεσης

Τα δεκαδικά μου ψηφία χάνονται στο άπειρο

Ποιος είναι όμως ο διαιρέτης; Και ποιος ο διαιρετέος;

Και το υπόλοιπο; Αυτό που μένει, τι είναι;




Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

you 've set me free*

Άλλη μια Κυριακή ξημέρωσε
Ανοίγω τα μάτια κι είσαι ακόμα δίπλα μου
Ακόμα να σβήσει αυτό το όνειρο

Αλλη μια Κυριακή περνάει και χάνεται στο χρόνο
Πες μου, πως εκανες τις Κυριακές να πονανε λιγοτερο;
Πες μου, πού το βρήκες αυτό το μυστικό που το ψάχνω χρόνια;

Αλλη μια Κυριακη τελειώνει
Ξαπλώνω κι είσαι δίπλα μου
Κλείνω τα μάτια, τα ανοίγω άξαφνα κι εσύ ακόμα εκεί



Κοίτα να δεις που ήρθε η στιγμή, που ευχήθηκα να μην ξημερώσει η Δευτέρα..

Σάββατο, 18 Ιανουαρίου 2014

you make me feel*

Μ' αρέσει όπως με κοιτάς
αυτές τις νύχτες που ουρλιάζουν οι λύκοι
και παλέυουν πάνω στα ξέστρωτα κρεβάτια

Παλεύει το χθες με το αύριο
βλέπω τους δαίμονες 
που μάχονται στα μάτια σου

Σε κερδίζω στο τώρα
κι ύστερα σε χάνω στο μετά

Μ' αρέσει όπως ψιθυρίζεις τ' όνομά μου
αυτήν την ώρα του λυκόφωτος
έκανες τους λύκους να σωπάσουν

Όχι για πάντα
μα για τώρα

Για τώρα μόνη μουσική οι ανάσες
κοφτές και γρήγορες

Κάθε φορά είν' η πρώτη φορά
Και κάθε φορά είν' η τελευταία φορά

Είδες;
έγραψα κι εγώ για σένα
Πολυδούρη και Καρυωτάκης ενός σύγχρονου κόσμου..