κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."



Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

ε ..όπως εσύ, όπως εγώ, όπως εμείς*

Αν ήμουν σίγουρη για τα βήματά μου
θα περπατούσα ανάποδα

Θα γυρνούσα πίσω στους καλούς καιρούς
και θα σου κατέβαζα όλα τ' αστέρια απ'τον ουρανό
Θ' άλλαζα όνομα στα χρώματα
θα έβαζα λίγο μαύρο στο κόκκινο, το "σκοτεινό πάθος"
και λίγο μπλέ στο άσπρο, "η αγκαλιά σου"
κι έτσι θα'χες τα δικά σου χρώματα

Θα έφτιαχνα φτερά, αληθινά
ένα για σένα
ένα για μένα
και χέρι-χέρι θα πετούσαμε μαζί στους ουρανούς

Αν ήμουν σίγουρη για τα βήματά μου
ίσως να περπατούσα και μπροστά

Θα σε έβρισκα ξανά σε λίγο
και θα σου συστηνόμουν από την αρχή
Θα σου έδειχνα από την αρχή όλα τα μονοπάτια
και - αφού θα είχα την καρδιά μου στα στήθη-
θα την έβγαζα πάλι για να στη δώσω

Με πονάει ξέρεις που δεν την έχεις
νιώθω ένα βάρος στο στήθος, δεν ανήκει εκεί, παρ'την πίσω..

2 σχόλια:

  1. Μερικές φορές προχωράμε στα τυφλά, νιώθοντας ότι βαδίζουμε στη σωστή κατεύθυνση - αρκεί το χέρι που μας κρατά να είναι της αγάπης.

    Χαιρετώ σε.!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μου αρεσει ιδιαιτερα ο τροπος που γραφεις... Ξεκιναω και γω, θα δειξει http://theluciddoor.blogspot.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή