κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."



Κυριακή, 14 Απριλίου 2013

Sunday lullaby*

Οι άνθρωποι ακόμα γράφουν
γεμίζουν σελίδες και γραμμές με λέξεις
μαύρες κουκίδες σ'ενα πλάνο λευκό
μα το χαρτί δεν τους κάνει τη χάρη
με τον καιρό θα κιτρινίσει

και δε μιλάει, δεν ανταποκρίνεται

μα ίσως αυτό ψάχνουν κι εκείνοι
να βρουν επιτέλους τον τέλειο ακροατή

κι εγώ; εγώ τι ψάχνω;

κι ακόμα καλύτερα, ποιος με ψάχνει;
ή μάλλον, με ψάχνει κανείς;

τις Κυριακές πάντα ξυπνάω βαριά και καρφωμένη στη γη

να μην υπήρχαν οι Κυριακές κι ας μην υπήρχε κι η εμπνεύση μου
ποτέ

θα ήθελα να ερχόταν μια μέρα που θα ερωτευόμουν τις Κυριακές

τότε θα ήμουν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο
αλλά όχι -
και πάλι κάτι θα υπήρχε που θα μου έλειπε

γιατί πάντα ένα κομμάτι λείπει


κι η ζωή είναι ένα χαλασμένο παζλ με άπειρα κενά

και τόσα χαμένα κομμάτια
που μόλις βρεις ένα, ανακαλύπτεις άλλα χίλια που σου λείπουν..


3 σχόλια:

  1. αχ γιατι μας κανουν ετσι οι Κυριακες; Παντα τοσο μελαγχολικες, κουβαλανε τα πιο βαρια ηλιοβασιλεματα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Mια Κυριακή,
    ποιος το περίμενε πως θα 'ταν Κυριακή......

    Πολύ όμορφη η γραφή σου. Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή