κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."



Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012

*εσύ

Εσύ που πηγαίνεις πάντα με το κεφάλι ίσια
- ούτε ψηλά ούτε με τα μάτια χαμηλωμένα -
εσύ που κουβαλάς ένα φακό στο χέρι
και φωτίζεις τον κόσμο

εσύ που φέρνεις την άνοιξη και την καλοκαιριά
και ζεσταίνεις την πλάση μ' ένα χαμόγελο
εσύ που κουβαλάς μια αρμαθειά κλειδιά περασμένα στη ζώνη του παντελονιού
ένα για κάθε κλειδαριά της καρδιάς μου

εσύ που κοιτάς και βλέπεις μέσα απ'το διπλό τζάμι των ματιών μου
εσύ που αφουγκράζεσαι κι ακούς τους ψίθυρους που δεν ακούει κανείς

εσύ, πες μου πως υπάρχεις στ' αλήθεια και δεν είσαι πλάσμα των παραμυθιών,
γιατί από τέτοια γνώρισα πολλά
όχι πώς ήταν ψεύτικα, μα να, δεν έκαναν για μένα
πετούσαν ψηλά κι εγώ φτερά δεν έχω


εσύ, πες μου πως περπατάς με τα πόδια..
..ή έστω με τα χέρια σαν κι εμένα..