κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."



Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2012

Ποτέ

Και δε χαθεί ποτέ
- στ' ορκίζομαι -
εκείνο το πουπουλένιο σύννεφο που,
σαν μεθυσμένοι από έρωτα,
ταξιδέψαμε απάνω του μια νύχτα
δίχως φεγγάρι, δίχως αστέρια
με μόνη μας συντροφιά τα ουρλιαχτά των λύκων

σ' ένα ταξίδι γεμάτο αγωνία για το επόμενο τοπίο
 η κοφτή σου ανάσα 
πάντα θα μου θυμίζει εκείνες τις παύσεις
ανάμεσα στις νότες της πιο γλυκιάς μελωδίας

και τα μάτια σου - δικό μου άστρο του βορρά -
θα μ' οδηγούνε στ' όνειρο

2 σχόλια:

  1. !!

    πάντα θα μου θυμίζει εκείνες τις παύσεις
    ανάμεσα στις νότες της πιο γλυκιάς μελωδίας

    Πολυ ομορφο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή