κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."



Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

*εσύ εκεί κι εγώ εδώ

Όταν είσαι μακριά αστράφτουν οι ουρανοί
και πιάνει ένα αναθεματισμένο κρύο
που όμοιό του δεν έχεις νιώσει ποτέ
με κυνηγάει ένα σύννεφο σε κάθε βήμα και με μουσκεύει

Όταν είσαι μακριά θολώνει ο κόσμος
σα να'χεις πιει μπουκάλια αλκόολ
κι η ατμόσφαιρα βαριά, φουρτουνιασμένη
κραδαίνει γελώντας πάνω απ' το κεφάλι μου την απουσία σου

Όταν είσαι μακριά χάνονται τα χρώματα κι οι μελωδίες σβήνουν
σα να μην υπήρξαν ποτέ νότες και συγχωρδίες
τίποτα δε μπορεί να γεμίσει το κενό που βλέπουν τα μάτια
ούτε τη σιωπή που ακούν τ' αυτιά




Όταν είσαι μακριά
οι δρόμοι αδειάζουν σα να μην υπάρχει πουθενά ζωή σ' αυτόν τον κόσμο
παρά μόνο στο πλάι σου..

1 σχόλιο:

  1. το χάσμα
    οι χαμένες γέφυρες
    σταθήκαμε να αντικρίσουμε τη διαδρομή
    μα όλα είναι διαφορετικά όταν λείπεις
    οι δρόμοι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή