κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."



Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

*ακόμα κι αν λείπω, είμαι μαζί σου

Θυμάμαι ένα - ένα τα βράδια που κοιτούσες σαν παιδι το ταβάνι
και με ρωτούσες όλο απορία γιατί δε βλέπουμε τα αστέρια
μα πώς; - πώς να τα δούμε αγάπη μου που τα μάτια σου έλαμπαν πιο πολύ κι από τον ήλιο

μα πιο πολύ - πιο πολύ από όλα -
θυμάμαι εκείνο το βράδυ που άνοιξες τα μικρά σου χέρια
και μου πες "να..η καρδιά μου, παρ' την, είναι δική σου.."
άνοιξα τα χέρια και μου άφησες όλο τον κόσμο στην παλάμη..

4 σχόλια:

  1. Απαντώντας στο όμορφο ποίημα σου με κάποιο όμορφο στίχο της Μαρίνας Λαμπράκη:

    Είναι ν' απορείς, που βρέθηκε τόση αγάπη
    όλη σ' ένα στενό σάκο στην καρδιά σου.

    Kαλή συνέχεια! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ανατριχιασα,πανεμορφο!
    να τον προσεχεις τον κοσμο που σου χαρισαν...:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. σαν τα μάτια μου θα τον προσέχω.. =)
    ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Συμφωνώ με την Nalia ... ανατρίχιασα

    Μου άρεσε πολύ το : - πώς να τα δούμε αγάπη μου που τα μάτια σου έλαμπαν πιο πολύ κι από τον ήλιο.
    Πάρα πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή