κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."



Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2011

and so it is, just like you said it would be

γεια σου, εγώ είμαι
ξέρεις, εγώ που δεν ήξερα παλιά
αλλά τώρα ξέρω

μίλησέ μου
μ' αρέσει όταν μου μιλάς
μ' αρέσει να βλέπω τον κόσμο μέσα από τα μάτια σου
μ' αρέσει να ακουμπάω το κεφάλι μου στον ώμο σου
και ν' ακούω μέσα από σένα
εκκωφαντικός κι ο ήχος της καρδιάς σου
ρυθμικός όμως
βάζει και τη δική μου σε μια τάξη

μ' αρέσει όταν μιλάς για τα αστέρια
και για ταξίδια μακρινά που θέλεις να κάνουμε μαζί
ξέρεις, κανείς ποτέ δεν ήθελε να πάει πουθενά μαζί μου
πουθενά πιο πέρα από κει που έφτανε να τεντώσει το σκοινί
- αυτό που σε κρατάει δέσμιο στην πραγματικότητα -

ξέρω γιατί όλα μου φαίνονται τόσο ζεστά τώρα
είναι γιατί πριν δεν είχα γνωρίσει τη φωτιά
- την αληθινή, αυτή που σε καίει από μέσα -

( το πιο μακρύ ταξίδι μου: ανταρκτική - τροπικός του καρκίνου )

να, όταν μου κρατάς το χέρι όλα αλλάζουν
τα σκηνικά, η μουσική, οι λέξεις, ο κόσμος ολόκληρος
όχι πως γίνονται καλύτερα απλά αξίζουν τη θυσία

μη φύγεις
μείνε
απλά να γυρίσεις
θα περιμένω

θα σε περιμένω..

..καθισμένη στο κρεβάτι, κοιτώντας τρομοκρατημένη την παλιά μου ντουλάπα
ελπίζοντας πως τα τέρατα δε θα εμφανιστούν πριν προλάβεις να επιστρέψεις


- Soundtrack: Tindersticks - Cherry Blossoms -

1 σχόλιο: