κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."



Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

*βυθός

έφτιαξε ένα μικρό κουτί, το στόλισε με πέτρες του βυθού
το έντυσε με μενεξελιά χρώματα, ίδια μ' εκείνα που ζωγραφίζουν το δειλινό
και έπειτα έριξε μερικές σταγόνες γαλάζιο όπως αυτό της θάλασσας τις όμορφες μέρες

"να.., του είπε, για να φυλάς τα όνειρά σου"

εκείνα που δε βλέπεις, είναι τα πιο όμορφα
και οι πέτρες οι πιο συνηθισμένες αλλάζουν χρώμα σαν τις αγγίξει η θάλασσα
κάποτε γκρεμίζονται τα κάστρα και στις αυλές του παλατιού 
χορεύουν κάτασπρα περιστέρια

και
..εκείνα που κάποτε κρατούσες στην αγκαλιά σου

"μα τα όνειρα είναι ελέυθερα και δεν ανήκουν σε κανέναν"
της ψιθύρησε κι επέστρεψε το όμορφο κουτί
..κι εκείνο με μιας έπεσε στην άμμο και, μη με ρωτάτε πώς, έσπασε σε χίλια δυο κομμάτια..


κ εσύ να μη σκεφτείς αυτούς..


μονάχα σκέψου κέινο τ' όμορφο κουτί, που ήθελε κι αυτό να ονειρευτεί..
μα σκόρπισε




σήμερα οι άνθρωποι στις αμμουδιές νομίζουν πως βρίσκουν όμορφα κοχύλια..
..μα πόσο γελασμένοι είναι



κι αυτά που σου δίνω, κράτα τα..μια μέρα θα τα χρειαστείς..
τα κομμάτια του παζλ..                             ..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου