κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."



Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

my mind holds the key*

Κι αν αποφασίσω κάποτε να σκαλίσω τις μνήμες
Να δω τι υπάρχει κάτω απ' τα στρώματα της σκόνης
που η λήθη κέντησε με τόση τέχνη κάποιο ξεχασμένο κόκκινο πρωινό
Θα είμαι πολύ προσεχτική για να μη φτάσω ποτέ στο βάθος
Ποτέ τόσο μακριά για να σε βρω να αναμένεις το φως
Πίσω απ' το πιο πυκνό σκοτάδι και πιο κάτω απ'το απροσπέλαστο τέλος
ξέρω ότι πάντα θα 'σαι εκεί , θα ρέεις πιο ζωντανός από ποτέ
και θα παρακαλάς για λύτρωση, γιατί στις σκέψεις μου φοβήθηκες να υπάρχεις
μα θα 'χω γνωρίσει πια τη ζωή που πάντα ήταν λίγο πιο πέρα απο σένα
και τα τείχη που έχτιζες με μαεστρία περισσή γύρω απ' τον καταγάλανο εαυτό μου
κι έτσι θα λάβω όλα τα κάταλληλα μέτρα
ώστε να μην ξεχυθείς απ' τους λάκκους που σου έχω σκάψει
και με στοιχειώσεις ξανά.







.

(να ξυπνάς απ' το όνειρο και να παρακαλάς όχι να ΄ταν αλήθεια, μα να μην το 'χες δει ποτέ .. ποτέ.)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου