κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."



Τετάρτη, 13 Απριλίου 2011

shoot me from my good side*

Τη μέρα που έφυγες, έμεινα να σε κοιτάω απ' το παράθυρο, η μορφή σου σιγά σιγά έσβηνε μα εγώ εκεί. Το βράδυ κάποιος ήρθε και μου μίλησε, δεν πήρε απάντηση, έχασα όλες μου τις λέξεις, μ' άφησαν κι αυτές και φύγανε μαζί σου

Επί μία βδομάδα, κάθε πρωί έτρεχα στο παράθυρο, κάθε φορά ήμουν σίγουρη πως θα σε δω. Ακουμπισμένο όπως πάντα στο τειχάκι, αλλά κάθε μέρα ήταν και πιο κενή.

Τα βράδια, για να καταφέρω να κοιμηθώ, κρύβομαι κάτω απ' τα σκεπάσματα. Γίνομαι κουβάρι με τον εαυτό μου, σφίγγω δυνατά με τα χέρια μου το στήθος μου προσπαθώντας να κλείσω την τρύπα που κάθε φορά είναι και λίγο πιο μεγάλη. Σε λίγο θα αρχίσει να φαίνεται.

Πλέον δεν καταφέρνω να κοιμάμαι στο κρεβάτι. Σηκώθηκα εχτές και κάθησα στο παράθυρο. Με πήρε ο ύπνος στο περβάζι. Σήμερα απόφασισα να πω στον εαυτό μου πως δε θα 'ρθεις. Νομίζω δε μ' ακούει πια.



..το βλέπεις κι εσύ πως έχω αρχίσει να τα χάνω;




Να όλο έτσι σου μιλάω, υποθετικά, στη φαντασία μου. Οι άλλοι έχουν αρχίσει να τρομάζουν. Κι εγώ τι να τους πω; Αύριο θα πάρω λίγο στόκο από απέναντι, μήπως και κλείσω πια την τρύπα, αφού πρώτα αδειάσω τα πάντα από μέσα.

Νομίζω πρέπει να προσπαθήσω να κοιμηθώ. Κάθε ανάσα είναι και πιο δύσκολη.
Νομίζω σ' ακούω πάλι. Ήρθε η σειρά μου να φύγω.




..προσπαθώ λίγο να καταλάβω τι συμβαίνει




.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου