κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."



Σάββατο, 2 Απριλίου 2011

*αερικό

σκέφτομαι πως ίσως κάποια μέρα
πάψουν οι σκέψεις
και τότε θα ησυχάσω επιτέλους
θα μπορώ να σταθώ σ' έναν άδειο σταθμό
και δε θα με νοιάζει, γιατί δε θα σκέφτομαι
κι έτσι δε θα σκέφτομαι ούτε εσένα
και δε θα μου λείπεις

άλλες φορές πάλι σκέφτομαι πως ίσως κάποια μέρα
όλα γίνουν άσπρα ή λευκά καλύτερα
- το άσπρο είναι σκληρό, το λευκό μεταξένιο
κι εγώ ονειρεύομαι να γλιστράω -
θα μυρίζει μπουγάδα και χορτάρι
όλα θα είναι δροσερά κι απαλά σαν πάπλωμα
και δίπλα στο παράθυρο θα διακρίνεται η μορφή σου

και μετά αναρωτιέμαι αν μια μέρα καταφέρω
να υπάρχω στα αλήθεια
αν μια μέρα ξυπνήσω και τα πόδια μου πατήσουν τη γη
το βήμα μου πάψει να είναι μετέωρο
κι η ανάσα μου δε βγαίνει πια με δυσκολία


..αλήθεια, εσύ πώς ζωγραφίζεις το κενό;

1 σχόλιο: