κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."



Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011

*sunset

πλησίαζε η ώρα
εκείνη η ώρα η αλλιώτικη απ' τις άλλες

μέτραγε δεκάδες χτύπους ο σφυγμός
σε λίγο ένα θα γινόταν με εκείνο το φτερούγισμα

κόντευε η στιγμή
η στιγμή εκείνη που μαζί με τον ήλιο
θα ντυνόταν κι εκείνη τα χρώματα τ' ουρανού
και θα γινόταν ένα με τον κόσμο

αυτό είχε να περιμένει
κάθε βράδυ που έπεφτε στο κρεβάτι
και κάθε πρωί που άνοιγε το παράθυρο
κάθε μεσημέρι που καθόταν στο άδειο τραπέζι

κάθε φορά που κοίταζε με λύπη
το παλιό, χαλασμένο της ηρεκτρονικό ρολόι
εκείνο το ρολόι που είχε σταματήσει
κολλημένο για πάντα στις 18:04

ήξερε πως για 60 δευτερόλεπτα κάθε μέρα
η ζωή της εναρμονιζόταν με το σύμπαν

κι ας ήταν μάταιη η αναμονή
κι ας μπορούσε να το φτιάξει το ρολόι
κι ας μη σήμαινε τίποτα για τους άλλους

είχε κάτι να περιμένει
ένα λόγο να ανυπομονεί
κατάφερε να βρει το νόημα στη δική της ζωή

κι ας ηταν μονο για 60 δευτερόλεπτα κομμάτι του κόσμου
κι ας ζούσε μονάχα εκείνο το μοναδικό λεπτό




τι λες, δεν αξίζει η
αναμονή;
για 60 δευτερόλεπτα λουσμένα στο φως, γεμάτα ανάσα,
δημιουργία, αγάπη, επιτυχία, ευτυχία, ζωή..!



1 σχόλιο: