κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."



Τρίτη, 25 Ιανουαρίου 2011

*same mistake

Μόλις που είχα φτάσει πάνω, ετοιμαζόμουν να βγω στον καθαρό αέρα, πήρα βαθιά ανάσα και ξεπρόβαλα. Μια στιγμή μονάχα γύρισα να κοιτάξω τον ήλιο και τυφλώθηκα. Με ζάλισε το φως του. Και να 'μαι φίλε μου, πάλι στον πάτο στην τρύπας. Φοβάμαι πως έμαθα να ζω στα σκοτάδια. Αιώνια καταδικασμένος τυφλοπόντικας.
Αύριο θα δέσω μια κορδέλα στα μάτια μου και θα ξαναπροσπαθήσω. Αν δε με τυφλώσει ο ήλιος δε θα πέσω, έτσι; Και πάλι όμως τα μάτια μου θα βλέπουν μαύρο, παρόλο που όλα θα είναι λουσμένα στο φως. Ας είναι. Θα θυσιάσω την όραση για τις άλλες τέσσερις αισθήσεις. Έτσι κι αλλιώς τι περισσότερο θα δω με τα μάτια ανοιχτά;
Αύριο λοιπόν. Αύριο θα ξαναπροσπαθήσω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου