κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."



Κυριακή, 23 Ιανουαρίου 2011

*once again

Τις ξέρω κάτι τέτοιες στιγμές.
Δευτερόλεπτα πριν χάσεις κάτι.

Κάθεσαι παγωμένος - δε κινείσαι,
όσο κι αν θέλεις να φωνάξεις..
Τίποτα
Δεν ακούγεται τίποτα.

Κοινότοπες σκέψεις, κοινότοπες λέξεις.
Αλλά είναι αυτή η παγωμάρα
-τι άσχημη λέξη-
που δε μ' αφήνει να σκεφτώ,
που έχει μουδιάσει τα δάχτυλά μου και με το ζόρι γράφω.
Είναι όλα αυτά, είναι και ο φόβος..




Φοβάμαι μήπως φεύγεις
κι εγώ δεν το έχω καταλάβει..
Κι αν φύγεις, σήμερα ή αύριο ή κάποια μέρα,
τότε ίσως πάρεις μαζί σου και τον ήλιο..
Κι εντάξει, για τον ήλιο δε με νοιάζει.
Προτιμώ τη νύχτα άλλωστε..
Αλλά ξέρεις, αν πάρεις τον ήλιο,
δε θα υπάρχει ούτε φεγγάρι..ούτε αστέρια..
Δεν ξέρω αν στο έχω πει,
αλλά φοβάμαι το σκοτάδι..

[ χαζές σκέψεις
χαζά διατυπωμένες]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου