κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."



Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

gap*

Ξύπνησα τρομαγμένη.
Πεταγμένη βίαια έξω από ένα κενό όνειρο.
Άρχισα να ψηλαφώ στο σκοτάδι.
Γρήγορα, επιτακτικά.
Σα να εξαρτιόταν η ζωή μου απ' αυτό.
Δυο μάτια, μια μύτη, ένα στόμα,
δυο χέρια, δυο πόδια.
Άρτια.
Μα κι όμως..κάτι λείπει.

1 σχόλιο:

  1. Είναι κάπου εκεί έξω το υπόλοιπο ; Ίσως κρυμμένο πίσω από το σκοτάδι . Το εσωτερικό .

    ΑπάντησηΔιαγραφή