κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."



Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010

Κι η αυλαία πέφτει..

Η παράσταση είχε μόλις τελειώσει.
Είχα μείνει πάνω στη σκηνή. Ακίνητη.
Παντού γύρω μου σκόρπια χειροκροτήματα.
Απομεινάρια μιας δόξας που είχε μόλις σβήσει.

Στεκόσουν δυο βήματα μακριά από την έξοδο.
Είχαν όλοι φύγει. Μα εσύ σαν κάτι να περίμενες.
Μια λέξη. Ένα χαμόγελο. Ένα φιλί. Ένα δάκρυ.
Κάτι.

Κατέβηκα απ'τη σκηνή.
Περπάτησα προς το μέρος σου,
σε προσπέρασα αργά
και βγήκα απ' τη ζωή σου.


[έμεινε μόνο ένα παραπονεμένο χαμόγελο..
χάθηκε κι έσβησε πίσω από μια μάσκα..
κι ένα φιλί μετέωρο, ένα φιλί μισό..
και μια ανάσα κομμένη στα δυο..]

1 σχόλιο: