κάποιος μου είπε: "μην αργείς..ίσως να ειν' αυτή η τελευταία βραδυά της γης.."



Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2010

Τίποτα δε χάθηκε

Μη μιλάς
και δε θα μιλώ ούτε εγώ.
Δεν το βλέπεις πως τα λόγια μας πληγώνουν τη σιωπή;

Σκοτάδι.

Φεύγει ο εαυτός μου σήμερα.
Ταξίδι αναψυχής.
Δεν ξέρω αν θα γυρίσει.

Μη λες αντίο
και δε θα πω ούτ' εγώ.
Δεν το βλέπεις πως ο αέρας δε φτάνει για τους δυο;

Σιωπή.

Δε μ'αρέσουν οι λέξεις απόψε.
Είναι ανακατεμένες.
Σαν χαμένες ελπίδες.
Σαν πέταλα που πήρε ο άνεμος.
Να 'ναι κόκκινα; Μπορεί.
Μα ίσως και να 'ναι διάφανα.
Σαν δάκρυα που πέσανε νωρίς.
Σαν όνειρα που δεν τα ονειρεύτηκε κανείς.

Μην κλείνεις τα μάτια
και δεν τα κλείνω ούτ' εγώ.
Δεν το βλέπεις πως οι ανάσες ολοένα λιγοστεύουν;

Πετάνε άραγε οι ψυχές;
Ή μήπως φέυγουν περπατώντας;

Μη φεύγεις
και δε θα φύγω ουτ' εγώ.
Δεν το βλέπεις πως ο κόσμος σβήνει μια στιγμή πιο πέρα;

Δως μου για λίγο τα φτερά σου.
Ή μάλλον όχι.
Δως μου το ένα.
Να μην πετώ χωρίς εσένα.

Μη λες τίποτα
και δε θα πω κι εγώ.
Δεν το βλέπεις πως δεν έμεινε κανείς;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου